کبوتر

×××

بیماری های کبوتران

+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/07/12ساعت 23:13  توسط سیروس  | 

بیماری و درمان کبوتران

بیماری و درمان کبوتران

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/07/12ساعت 22:59  توسط سیروس  | 

چشم درد در کبوتر

چشم درد در کبوتر علل مختلفی دارد:۱-چشم درد باکتریایی ۲-چشم درد ویروسی در نوع اول علل بوجود آمدن بیماری جراحت یا آلودگی مکان کبوتر است که عامل بیماریزا(باکتری)وارد چشم حیوان شده و باعث پدید آمدن بیماری می شود.درمان آن توسط انواعی از آنتی بیوتیکها مانند:پماد اریترومایسین چشمی ویا قطره کلرامفینیکل انجام می گیرد.در برخی حالات هم تایلوزین نیز جواب می دهد. ۲-چشم درد ویروسی احتمال دارد که علت ایجاد کننده آن بیماری آنفولانزا باشد.اگر بیماری ویروسی باشد فقط باید توسط واکسن دوگانه نیوکاسل و آنفولانزا از بیماری پیشگیری نمود.بدین صورت که هر۴ماه یکبار واکسیناسیون تکرار شود. طریقه تشخیص:در بیماری باکتریایی اطراف چشم حیوان آب جمع شده وپرنده چشم خود را می بندد.اما در بیماری ویروسی (آنفولانزا)اطراف چشم حیوان قرمز شده و متورم می گردد.
+ نوشته شده در  دوشنبه 1389/07/12ساعت 22:38  توسط سیروس  | 

شناخت و درمان بیماری های عفونی رایج در کبوتران

شرحی مختصری از بیماری های عفونی و راههای درمان انها به صورت درمان دارویی و به صورت تجربی توسط خود عشق بازان قدیمی

بیماری آبله در پرندگان

 
آبله یک بیماری ویروسی است که با ضایعات فلس مانند در روی پوست قسمت های بدون پر بدن و یا با خطوط دیفتریک غشایی در روی دهان و راه های هوایی مشخص می شود که دستکاری ان قطعا باعث خون ریزی خواهد شد . آلودگی با ویروس آبله  موجب کاهش رشد و اشتها در کبوتران شود . آبله ممکن است در هر سنی پرنده را درگیر کند . روش انتقال آن از طریق تماس مستقیم با جوجه ها یا پشه های آلوده می باشد  بهترین راه مهار کردن ان استفاده از اب پوست انار می باشد . بهتراست که در فصولی که انار زیاد است تعدادی در ابعاد کوچک خریداری کرده و ان را خشک کنید و در فصولی که اناز یافت نمی شود ماهی یک بار پوست ان را چند سوراخ کرده و به مدت 24 الی 48 ساعت در اب قرار دهید تا خوب لرت بی اندازد و اب را در جای ابی کبوتران ریخته و با این کار هم برای درمان و هم برای پیشگیری شما یک قدم جلوتر از بیماری خواهید بود بهترن راه درمان همان درمانهای سنتی و قدیمی می باشد البته اضافه کردن جو دو سر به جیره غذایی کبوتران به خصوص در زمانی که دمای هوا بالاست (فصول گرم سال )  بسیار موثر خواهد بود

بیماری کوکسیدیوز در پرندگان


یک بیماری تک یاخته ای است که با اسهال و آنتریت در پرندگان شناخته می شود . برخلاف سایر میکروارگانیسم های آلوده کننده  ،کوکسیدیاها را هر جایی که پرندگان در آن پرورش می یابند، می توان یافت. کوکسید یوز می تواند به صورت خیلی خفیف تا خیلی شدید بروز نماید . سویه های خاص از کوکسیدیاها به طور گوناگون پرنده را مبتلا می سازند که این باعث تفاوت در علائم می شود . به هر حال در کوکسیدیوز یکی یا چند تا از علائم ذیل دیده می شود :
اسهال خونی ، مرگ و میر بالا، لاغری ، کاهش مشهود در مصرف غذا ، اسهال و سستی عمومی .
به طور معمول در دو جیره غذایی طیور کوکسیدیواستات اضافه می گردد و به علاوه واکسن زنده آن نیز موجود می باشد .

بیماری برونشیت عفونی در پرندگان


برونشیت عفونی واگیرترین بیماری تنفسی درپرندگان است .ویروس برونشیت عفونی مقاومت متوسطی داشته و توسط ضدعفونی کننده های معمولی از بین می رود .برونشیت عفونی فقط در جوجه ها رخ می دهد . جوجه ها در تمام سنین به برونشیت عفونی حساس اند . در کبوتران کهنه علائم تنفسی (و تنفس با دهان باز ، عطسه ، سرفه ) و کاهش همراه است  . کیفیت پوسته تخم کبوتر ضعیف و نامنظمی های پوسته (پوسته نرم و شکننده ) ممکن است مدت طولانی بعد از شیوع بیماری باقی بماند . جوجه هایی که به برونشیت عفونی خصوصاً در هفته های اول زندگی آلوده می شوند . درمان موثری برای برونشیت عفونی وجود ندارد . اگر چه استفاده از آنتی بیوتیک به مدت 5-3 روز بعد از بیماری ممکن است در جلوگیری از بیماری میتوان از واکسن استفاده نمود . اما واکسن فقط زمانی که از همان سروتیپ موجود در منطقه استفاده شده باشد ، موثر واقع می شود . واکسن برونشیت عفونی اغلب با واکسن نیوکاسل همراه بوده و دریک ویال قرار دارند .


بیماری نیوکاسل در پرندگان

بیماری نیوکاسل توسط ویروس ایجاد میشود . ویروس نیوکاسل پاتوژنسیته های متفاوت داشته و به لنتوژنیک (کم حدت) مزوژنیک (حدت متوسط) و ولوژنیک (حدت زیاد) تقسیم شده است . بیماری نیوکاسل بوسیله وقوع ناگهانی وشیوع سریع در گله مشخص می شود . علائم بالینی در گله های بالغ می تواند شامل خمودگی ، فقدان اشتها و کاهش آب باشد .
 خسارت جبران نا پذیر خواهد بود . دوره بیماری 14-10 روز طول می کشد . درمانی برای این بیماری وجود ندارد . آنتی بیوتیکها را میتوان به مدت 5-3 روز برای جلوگیری از عفونت ثانویه داد . جوجه ها می توانند توسط واکسن در مقابل بیماری نیوکاسل ایمن شوند که نحوه تزریق واکسن نیوکاسل در ارشیو موجود می باشد البته دوستان زدن واکسن انداختنیک حبه سیر له شده ماهی یک بار در اب پرنده و دادن ماهی یکبار دوغ شیرین (یک قاشق ماست شیرین در چهار لیتر اب )به کبوتران برای جلوگیری از این بیماری بسیار موثر می باشد و همچنین چکاندن 2 الی 3 قطره نفت در گوش کبوتر بیمار و مبتلا به نیوکاسل بعد از ابتلا برای صاف شدن گردن کبوتر و سرگیجه ان بسیار موثر است و بعد از چند روز که تماشا کنید خواهید دید چرکی از گوش بیرون می زند که اهسته ان را خارج کنید و بسیار موثر واقع خواهد شد من برای اولین بار در این وبلاگ این مطلب را به دوستان ارائه می کنم و کاملا روشی خوب و جواب گرفته می باشد ما خودمان هم امتحان کرده ایم و تا کنون حتی یک مورد هم مشکلی در این زمینه پیش نیامده است و برای راست شدن گردن کبوتران نیوکاسل زده هم بسیار خوب عمل خواهد کرد


بیماری آنفولانزا در پرندگان


آنفوانزای پرندگان یک بیماری ویروسی است که دستگاه های عصبی ، هاضمه و تنفسی تعدادی از گونه های پرندگان را مبتلا می کند . ویروس آنفلوانزای پرندگان  به وسیله شدت بیماری که ایجاد می کند طبقه بندی می شود و شامل سویه های فاقد پاتوژنیستی و پاتوژنیستی زیاد است . شکل دارای پاتوژنیستی کم باعث علائم تنفسی (عطسه و سرفه ) و اسهال می شود. میزان مرگ و میر معمولاً پایین است . شکل با پاتوژنیسته زیاد باعث تورم صورت ،سیانوز ، استرس تنفسی و دهیدراتاسیون می شود . نقاط سفید و قرمز تیره (ایسکمی ، سیانوز) در روی  پای جوجه ها دیده می شود . مرگ و میر بین کم تا 100 درصد متغیر است . کاهش تولید تخم وابسته به شدت بیماری است و می تواند شدید باشد . برای آنفوانزا درمان اختصاصی وجود ندارد . ترجیحاً بهبودی خود بخودی است .  گله های آلوده باید در جایی که هستند قرنطینه شوند . دوره بیماری 14-10 روز است ، اما پرندگان بهبود یافته ویروس را تا 3 هفته در مدفوع دفع می کنند ، ولی پوسته محل نگهداری باید شسته شده و بهداشتی شود .

آنسفالومیلیت پرندگان


این بیماری ویروسی پرندگان جوان را مبتلا می سازد . این بیماری با ترمور و عدم هماهنگی به خصوص در سر وگردن جوجه ها و افزایش سطح مرگ و میر مشخص می شود . جوجه های بهبود یافته بعد از بلوغ جنسی ممکن است دچار کاتاراکت شوند . کبوتران علائم بالینی را زمانی نشان می دهند که عفونت وارد گله شده است. درمان مؤثری برای ان وجود ندارد


مایکوپلاسما گالی سپتیکوم  پرنگان


عفونت MG (بیماری مزمن تنفسی CRD ، عفونت pplo ، MG-airsacculitis ) با دیسترس تنفسی (عطسه ، سرفه ، ترشحات از چشم و بینی ) مشخص می شود .
غذای مصرفی در کبوتران کاهش می یابد . مرگ ومیر معمولاً کم است ، اما ممکن است تعدادی از پرندگان دچار عدم رشد باشند . ممکن است میکرواگانیسم در گله ها حاضر باشد ، ولی تا زمانی که توسط استرس مثل تغذیه و هوا برانگیخته شوند باعث بیماری نشود . تعدادی از آنتی بیوتیک های وسیع الطیف برای درمان استفاده شده اند و میزان خسارت را کاهش می دهند . اگرچه زمانی که این آنتی بیوتیکها به آب و قطع شوند بیماری دوباره برمی گردد . عمده آنتی بیوتیکها به آب و دان اضافه می شوند ولی ترجیحا باید در آب استفاده شوند .تایلوزین و تتراسیکلین به طور وسیعی برای درمان استفاده شده اند . تزریق آنتی بیوتیکها در صورتی که بیماری در مراحل پیشرفته باشد و نیز گله به اندازه کافی کوچک باشد تا بتوان درمان فردی انجام شود ، بیشتر موثر است .

وبای پرندگان


یک بیماری عفونی باکتریایی در پرندگان است که با شیوع حاد و مرگ و میر ناگهانی غیر قابل پیش بینی در گله همراه است . ممکن است کبوتران مرده در آشیانه یافت شوند . پرندگان بیمار از خود بی اشتهایی ، خمودگی ، سیانوز ، ترشحات از چشم و بینی ، اسهال سبز و سفید آبکی و کاهش تولید تخم از خود نشان خواهند داد. ممکن است چرک پنیری در سینوس های زیر چشمی جمع شود. می توان جوجه ها را توسط داروی سولفامیدی درمان نمود  . از آنتی بیوتیکها می توان استفاده نمود ، ولی سطح بهداشت باید افزایش یابد تا شیوع بیماری متوقف شود . واکسن زنده و کشته در جایی که پاستورلوز آندمیک است توصیه می شود . واکسیناسیون برای پاستورلوز را زمانی باید انجام داد که از وجود بیماری در گله مطمئن هستیم .

کوریزای عفونی در پرندگان


یک بیماری در گیر کننده دستگاه تنفسی جوجه هاست . علائم کلینیکی معمول شامل تورم در اطراف صورت و ریش و ترشحات چسبناک فراوان از بینی که اغلب بدبو هم هستند ، می باشند . تنفس کردن با رال همراه بوده و مشکل است . میزان آب و غذای مصرفی  کاهش می یابد . سولفادی متوکسین دردرمان کوریزا ترجیح داده میشود . اگر درمان با سولفادی متوکسین به شکست انجامید و یا وجود نداشت سولفامتازین یا سولفامرازین یا اریترومایسین (گالی مایسین ) می توانند به طور دوره ای استفاده شوند. برای کوریزای عفونی واکسن وجود دارد که به صورت زیر پوستی در پشت گردن وارد می شود .
 

نکته بسیار مهم  :

دوستان اگر به قسمت ارشیو کنار وبلاگ مراجعه فرمایید در مورد محیط نگهداری ، شرایط  واکسی ناسیون ، محیط قرنطینه و غیره .... مطلب موجود می باشد که با مطالعه بیشتر و فراهم کردن شرایط ذکر شده قطعا در میان کبوترانتون کبوتر بیماری نخواهید داشت

+ نوشته شده در  شنبه 1389/07/10ساعت 17:43  توسط سیروس  | 

روش عمده تجویز دارو در کبوتر

تجویز دارو در کبوتر از راه غذا و اب می باشد تزریق و تجویز به طریق آئروسل نیز گاهی انجام می شود

درمان همراه آب : درمان با آب به دلیل سهولت انجام آن و نیز موثر بودن بیشتر دارو ، انجام می شود بدین منظور دارو درآب حل و به صورت محلول در می آید این روش تجویز بسیار ساده است ووسایل مورد نیاز در دسترس می باشند درمناطق با آب و هوای معتدل مصرف آب در طیور نسبت به غذا 5/2 برابر است لذا از این طریق دارو نسبتا سریع دریافت شده و مقدار آن نیز بالا خواهد بود .

درمان همراه غذا : داروهای غیر محلول باید همراه با غذا تجویز شوند از معایت تجویز دارو همراه با غذا نیاز به غلظت بالای دارو است که به علت اختلالی است که مواد معدنی و آلی موجود درجیره غذایی در جذب دارو ایجاد میکنند اما نظر به معین بودن مقدار مصرف غذا درمقایسه آب در هنگام درمان همراه آب تعیین مقدار دارو راحت تر انجام میشود که هم باعث صرفه جویی درمصرف دارو شده و هم ازبروز عوراض آن جلوگیری می کند ولی باید توجه داشت دربیماریهایی که به علت وجود تب و عوارض گوارشی مصرف غذا کاهش یافته یا قطع می شود راه غذایی اصولا نتیجه بخش نبوده و از راه آب آشامیدنی به علت وجود عطش ، دارو سریعتر به بدن می رسد .

درمان به وسیله تزریق : از نظر اثربخشی سریعترین و موفقیت آمیز ترین راه تجویز دارو ، راه تزریق است مثال این مورد عفونت هموفیلوس و پاستورلا در پرندگان می باشد که با تزریق آموکسی سیلین صورت می گیرد و با درمان به وسیله آب دنبال می شود اما صرف وقت بسیار و نیاز به کارگر و وسایل ضروری از قبیل سرنگ ، سوزن و ... و همچنین عوارض آن همچون بروز استرس در طیور انجام آن را غیراقتصادی و بی فایده می سازد .
درمان توسط آئروسل : امروزه تجویز دارو به طریق آئروسل ، یا اسپری بسیار کم صورت می گیرد زیرا به علت ناکافی رسیدن آنتی بیوتیک به محل عفونت و نیاز به جریان آرام و ملایم هوا در درمان عفونتهای تنفسی به کار می رود

+ نوشته شده در  شنبه 1389/07/10ساعت 17:41  توسط سیروس  | 

چگونگی تشخیص تخم سالم از ناسالم

هوا رو به تاریکی بود معمولا در این زمان تخم ها و کبوتران و جوجه های انها را بازرسی می کنیم حالا چرا این موقع به دلیل اینکه تخم را با دقت در جلوی نور لامپ قرار می دهیم تا ببینیم که نطفه در تخم گرفته و یا خیر و یا اینکه ببینیم جوجه در چه مرحله ای از رشد قرار دارد

که شرح تشخیص ان به صورت ذیل می باشد :

در یک اتاق تاریک که در ان لامپی روش می باشد تخم را اهسته و با مهارت از زیر کبوتر بردارید

نکته : دوستان واقعا اهسته و بدون تکان خوردن شدید و به صورت تک تک باید این کار انجام شود. دست را به زیر کبوتر برده تخم را به ارامی با دست مچ کنید و بیرون بیاورید تا در هنگام گذاشتن و برداشتن از زیر کبوتر ضربه ای با بال خود به تخم نزند و چون ممکن ان ضربه باعث شکستن تخم شود و تخم از بین خواهد رفت تخم کبوتر را بین انگشت شصت و اشاره خودتون قرار دهید و به ارامی و بدون تکان شدید تخم را به لامپ نزدیک کنید به راحتی می توانید مراحل رشد جوجه را ببینید درست در روز سوم ، چهارم اگر این کار را انجام دهید رگهایی را خواهید دید که در ان زمان جنین در تخم در حال رشد می باشد و روز به روز بزرگتر خواهد شد اگر شما در روز چهارم رگ های خونی را مشاهده نکردید تخم باطل و باید نر و ماده را بررسی دقیق کنید و ایراد کار را پیدا کنید از روز پنجم و ششم به بعد رنگ تخم تغییر می کند و تیره براق می شود شما برای اینکه کاملا مطمئن شوید که تخم ها هر دو کاملا در حالت سالم قرار دارند باید یک بار در روز و در زیر نور خوشید تخمها را به خوبی بازرسی کنید هر دو تخم باید تیره و براق باشند و اگر ان حالت براقی را از دست دادند تخم باطل و باید براق براق باشد خیلی از دوستان در تشخیص ایراد داشتند که امیدواریم توانسته باشیم حق مطلب را ادا کرده باشیم

 

+ نوشته شده در  شنبه 1389/07/10ساعت 17:34  توسط سیروس  | 

شرایط نگهداری تخم کبوتر

دوستان بسیاری از ما سوال کردند که تخم را تا چند روز می شود نگهداری کرد و در زیر کبوتر دیگری قرار داد اینجا که الان این بحث پیش امده با توجه به شرایط زیر می توانید تخم را بین 5 تا 10 روز نگهداری کنید ولی شرایط زیر در سالم ماندن تخم بسیار تاثیر گذار هستند که به شرح زیر می باشد

1- در یک جای خشک و بدون نم و رطوبت

2- در یک جای خنک باشد

3- در بین پنبه قرار بگیرد

4- در یک جای تاریک  و ازتابش نوربه ان باید جلو گیری کرد

5- به هیچ وجه تکان شدید نخورد و ضربه ای به تخم وارد نشود

نکته بسیار مهم : شما باید زمانی که کبوتر تخم اول را که گذاشت تخم برداشته شود یک تخم باطل علامت دار در زیر ان بگذارید تا ماده قهر نکند و بعد از انکه تخم دوم را دوباره گذاشت باید به سرعت برداشته شود اگر تخم اول را برندارید و بعد از تخم دوم ان بردارید چون بعضی ماده روی تخم از روز اول می خوابند نطفه بعد از دو روز خواهد گرفت و پس از برداشتن شما دیگر فایده ای ندارد و موجب ابطال ان خواهید شد 

+ نوشته شده در  شنبه 1389/07/10ساعت 17:32  توسط سیروس  | 

بیماری ریسپریتوری یا سرماخوردگی کبوتر

بیماری ریسپریتوری(RESPIRATORY) یا اصطلاحا سرماخوردگی کبوتر:این بیماری بیشتر هنگامی پدید می آید که جمعیت زیادی از کبوتران با هم در ارتباط باشند.این مرض شامل تعدادی از باکتریهای بیماریزا می باشد که در نقاط مختلف بدن کبوتر ایجاد بیماری می کنند. 

مدفوع در این بیماری به شکل زیر در می آید:

علائم این بیماری شامل:تب-سرماخوردگی-سردرد-گلودرد و درد در دیگر نقاط بدن کبوتر است.یکی از مهمترین علائم این بیماری تجمع ماده ای لزج در چشم وبینی و ورم چشم است.

این بیماری می تواند با تضعیف سیستم ایمنی بدن پرنده موجب ایجاد امراض دیگر هم شود.ضمنا گاهی از بینی کبوتر آب قرمز یا زرد رنگی بیرون می آید که از طریق آن می توان پی به این بیماری برد.

همچنین زخم یا کبودیهای زرد یا قرمز رنگ در زیر شکم پرنده به چشم می خورد.بعضا در این بیماری دیده شده که حیوان برای تنفس با مشکل مواجه است.

درمان:خورادن پودر تتراسایکلین بصورت یک گرم در یک لیتر آب بمدت ۳ تا ۵ روز.اگر درمان فوق مفید واقع نگردید ۰.۲ سی سی تایلوزین ۵درصد را بمدت ۲ روز(هر روز ۰.۲ سی سی) را در عضله پرنده تزریق نمایید.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/07/08ساعت 15:35  توسط سیروس  | 

آلودگی کبوتر با کرمهای نواری

 
  • کرمهای نواری انگلهای روده هستند و در آلودگی شدید باعث نارسایی جذب مواد غذایی در کبوتر می گردندکه علت آن تغذیه انگل از محتویات روده و ترشح موادی است که بر کار گوارش تاثیر می گذارد. 

 

  • عامل بیماری زا و دوره زندگی:  

 

سه گونه از کرمهای نواری کبوتر ها را آلوده می کنند.این سه گونه عبارتند از: 

 

1-همینولیپس                 Hymenolepis 

 

 2-دوینیا                         Davainea 

  

3-اپورینا                          Aporina 

  

از مشخصات این کرمها بند بند بودن آنهاست و همچنین آنان سر کوچکی دارند که به کمک چنگکها و بادکشهای دهانی محکم به دیواره روده ها می چسبند.هر بندی دستگاه تناسلی نر و ماده مجزا داشته و آخرین بند پس از رسیدن جدا می گردد.و بند بعدی رشد نموده و به تدریج بزرگ می شود.که در داخل آن صد ها تخم باور وجود دارد که جنین دارند.بندهای رسیده پس از جدا شدن همراه با مدفوع پرنده دفع می گردند.کرمهای نواری برای تکمیل دوره زندگی خود به یک میزبان واسط مانند حشرات-حلزونها و کرمهای خاکی  و غیره نیاز دارند تا این تخمها را ببلعد.در داخل بدن میزبان واسط جنین از داخل تخم خارج شده رشد می کند و پس از غلاف دار شدن به شکل عفونی در می آید.هنگامی که کبوتر میزبان واسط را بخورد(که البته معمولا کمتر پیش می آید که کبوتر حشرات را بخورد مگر مگسهای داخل بدن خودش را) و این میزبان به شکل عفونی انگل آلوده باشد انگل به کبوتر منتقل می شودو پس از شش هفته به کرم بالغ مبدل می گردد.  

 

  • راه انتقال: 

 

آلودگی از راه خوردن میزبان واسط(که البته معمولا کمتر پیش می آید که کبوتر حشرات را بخورد مگر مگسهای داخل بدن خودش را که در بالا هم ذکر شد) که حامل شکل عفونی انگل است ایجاد می گردد. 

 

  • نشانه های درمانگاهی: 

 

در آلودگی خفیف نشانه های درمانگاهی مشاهده نمی گردد فقط ممکن است کمی از سر زندگی کبوتر کاسته شود. 

 

در آلودگی شدید تعداد زیادی انگل در روده کبوتر تجمع نموده و عملیت گوارشی را مختل می سازند در نتیجه برخی از مشکلات ناشی از کمبود مواد غذایی بروز می کند که ممکن است زمینه ساز بیماریهای واگیر دیگری در دستگاه گوارش گردد.(بعلت تضعیف سیستم ایمنی بدن حیوان ممکن است عوامل ثانویه بروز کرده و پرنده به بیماریهای دیگر نیز مبتلا گردد) 

 

  • تشخیص: 

بیماری را می توان با آزمایش میکروسکپی مدفوع کبوتر و مشاهده بندهای رسیده کرمهای نواری تشخیص داد.

 

  •  درمان: 

1-تجویز کپسولهای ضد انگل به میزان 1 کپسول برای هر 500 گرم وزن کبوتر در روز و به مدت سه روز پیاپی و یا استفاده از پودر لوامیزول با دز مناسب. 

2-از بین بردن میزان واسط بوسیله سموم حشره کش کاربایل 3% تا     5% یا مالاتیون 4%(فقط باید دقت شود که داخل لانه کبوتر ها هرگز با این مواد سم پاشی نگردد) 

 

  • پیشگیری: 

باید با استفاده از حشره کشها یا آهک زنده بصورت دوره ای اقدام به از بین بردن میزبانهای واسط نمود.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/07/08ساعت 15:32  توسط سیروس  | 

بیماری نیوکاسل

دوستان گرامی هم اکنون در مشهد و احتمالا در شهرهای دیگر کشور نیز نیوکاسل فوق حادی ایجاد شده که حتما می بایستی برای پیشگیری از این بیماری اقدامات لازم و ضروری را انجام داد. 

بنده یکسری مطالب را در ذیل خدمت دوستان در رابطه با پیشگیری این بیماری ارائه می دهم امید است که مورد عنایت و استفاده دوستان گرامی قرار گیرد. 

 

عامل نیوکاسل:پارامیکسو ویروس. 

 

علائم بالینی: ۱-فلجی  ۲-اسهال سبز  ۳-پیچ خوردگی گردن به سمت پشت یا در بین پاها 

 

۴-کشیدگی گردن به جلو     ۵-لاغری    ۶-پرهای ژولیده  ۷-افسردگی  ۸-عطسه 

 

  ۹-سرفه    

 

۱۰-آبریزش از چشم و بینی و....

 

که البته هیچ یک از این علائم اختصاصی نمی باشد.(یعنی ممکن است در بیماریهای دیگر هم دیده شوند.) 

 

ضایعات کالبد گشایی:  ۱-پرخونی در نای  ۲-تورم کیسه های هوایی   ۳-در کبوتران ماده ای که درحال تخمگذاری هستند خونریزی بر روی فولیکولها(زرده ها)   

 ۴-فولیکولها در محوطه شکمی(یعنی زرده های در حال شکل گیری در داخل سیستم مجاری تناسلی به داخل شکم نفوذ می کنند) 

 

ضایعات فوق هم غیر اختصاصی هستند.برای تشخیص تفریقی باید کشت ویروسی انجام شود که خیلی هزینه بر است و معمولا هم انجام نگرفته و برای تشخیص بیماری به علائم بالینی و ضایعات کالبد گشایی بسنده می شود. 

 

 

پیشگیری از بیماری :۱- تعویض لباسها و کفشها هنگام ورود به پشت بام  ۲-شستن دستها  

 

۳-جلوگیری از ورود افراد به پشت بام   ۴-جلوگیری از ورود پرندگان آزاد پرواز مثل گنجشک به داخل  

 

لانه ها و سایر اقدامات مدیریتی دیگر . 

 

۵-ویروس نیوکاسل تا مسافت ۱ کیلومتری می تواند توسط باد حمل گردد. 

 

ضدعفونی:بهترین ضد عفونی کننده نور خورشید می باشد.اگر لانه کبوترانتان آفتاب نمی خورد می توانید هر ماهی یکبار توسط ضد عفونی هایی مانند بنزالکونیوم کلراید که بر روی ویروس آنفولانزا هم علاوه بر ویروس نیوکاسل تاثیر خوبی دارد استفاده نمایید و پس از آن برای اطمینان بیشتر می اوانید از ترکیب پرمگنات پتاسیم و فرمالین که موجب تصاعد گاز فرمالدهید می گردد استفاده کنید.که البته با رعایت بهداشت و همچنین اشعه نور خورشید نیازی به اینگونه ضد عفونی کننده های نمی باشد.  

 

نکته مهم :ویروس نیوکاسل تحت سویه های متفاوتی دارد که بنا به شرایط محیطی هر منطقه ای با ایجاد جهش ژنتیکی بوجود آمده اند.لذا ممکن است واکسنی که برای پیشگیری تزریق می نمایم مثمر ثمر واقع نگردد.در حقیقت باید از واکسنهایی استفاده نمود که حاوی ویروس تخفیف حدت یافته یا کشته همان منطقه باشد. 

 

واکسیناسیون: معمولا برای پیشگیری از ایجاد بیماری نیوکاسل از واکسنهای زنده تخفیف حدت یافته و یا کشته استفاده می گردد.واکسنهای زنده که در بازار معمولا به ب۱ چشمی معروف هستند سریعا تیتر می دهند اما ایمنی آنها کوتاه مدت خواهد بود ولی واکسنهای کشته دیرتر تیتر داده اما ایمنی آن بیشتر می باشد.بطور کلی واکسنهایی که در ایران تولید می شوند باید هر ۴ ماه یکمرتبه تکرار شوند زیرا ایمنی آنها حداکثر ۴ ماه می باشد. 

 

جوجه ای که از تخم خارج می شود در سرم  خونی خود دارای آنتی بادی های مادری بر علیه این بیماری می باشد.(البته در صورتی که والدین آن قبلا واکسینه شده و یا بطور طبیعی آلوده شده باشند)حتما مد نظر داشته باشید که تا ۵ الی ۶ روز بعد از خروج جوجه ها از تخم تحت هیچ شرایطی والدین گرسنه نباشند زیرا در این دوره حساس اگر به جوجه ترشحات چینه دان(که تحت تاثیر هورمون پرولاکتین ایجاد می گردد)نرسیده و گرسنه بماند مولکولهای درشت آنتی بادی مادری شکسته شده و به عنوان منبع انرژی از آنها استفاده می شود و جوجه ها را در همان سنین ابتدایی در معرض ابتلا به بیماری قرار می دهند. 

 

واکسنها را بر اساس دزی که بر روی آنها توسط کارخانه سازنده درج گردیده استفاده نمایید. 

 

 

نیوکاسل فوق حاد:هم اکنون در اکثر نقاط کشور نیوکاسل فوق حادی شایع گردیده که جهت انجام واکسیناسیون و پیشگیری می توانید اعمال زیر را انجام دهید: 

 

اقدام اورژانسی :اگر در گله شما نیوکاسل شایع شده و دامپزشک هم آنرا تایید کرده می توانید واکسن زنده نیوکاسل را با توجه به دز توصیه شده با آب مقطری که از آب شهر تهیه نشده باشد مخلوط کرده و بصورت اسپری بر روی کبوتران انجام دهید.حتما قبل از انجام این کار مطمئن باشید که کبوترانتان دچار بیماریهای تنفسی ناشی از مایکوپلاسما نباشند.پس از انجام اسپری بدلیل تیتر سریع  ایمنی لازم در کبوترانی که هنوز بیمار نشده اند ایجاد می گردد اما کبوتران بیمار حتما خواهند مرد.پس می توانید کبوتران بیمار را جداکنید(ولی اگر کبوتران بیمار معدوم شوند بهتر است)پس از واکسیناسیون به این روش حتما شیشه محتوی این واکسنها را سوزانده ویا با مواد ضد عفونی ضدعفونی نمایید ویا اینکه در آفتاب قرار دهید. پس از گذشت ۶ تا ۷ روز واکسن کشته روغنی را تزریق نمایید.

  

اقدامات جهت پیشگیری و واکسیناسیون:جوجه ها را در سن ۵ الی ۶ روزگی با واکسن زنده بروش اسپری و یا قطره چشمی واکسینه کنید.اما ممکن است این روش هزینه بر باشد زیرا ویالهای واکسن دارای ۱۰۰۰ دز می باشند.پس می توانید از واکسن کشته روغنی رازی تاکید می کنم واکسن رازی زیرا تیتر نیوکاسل واکسن رازی از واکسنهای دیگر بهتر است و از جهت دیگر سویه ویروس این واکسن به ویروس بیماری نزدیک است.به نظر من از واکسنهای خارجی استفاده نکنید زیرا دارای سویه ای مربوط به همان کشور ها و شرایط اقلیمی مربوط به همان مناطق می باشند. 

 

 

اقدامات پس از واکسیناسیون :برای ۱۲ ساعت از ویتامینهای محلول در چربی(ویتامین آ- د-ای و کا- بهمراه الکترولیت استفاده کنید و ۱۲ ساعت دیگر هم از ویتامینهای محلول در آب(گروه ویتامینهای ب و ویتامین ث)استفاده نمایید. 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1389/07/08ساعت 15:30  توسط سیروس  |